Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 10

• ·1065 des Bénéfices tccléfiajliques de France. 1066 dt Montmajour, & l';nftitution à .ltf. l'ar- nec efl: abfurdum quod ordinar;us hoc ,/ievêque d'Aix, qu; ùoit M. le <ardinal cafu habeat duo femethia contra l'apa1n de Grimaldi , maùre Anto;ne le Vaillant & ( uos legatos libera eodcm beneticio plaida la <auft pour le pourvu par préven- unius indulti, quia non tllll dl: benefi– tion .Z l.i vice- ligation d'Avignon , & cium principis , quod alio"luin btiilimè mai'tre Claude Louet plaidait pour le pour- debec incerpretari , !. ut. de confiit. 'VU par M. le cardinal de Grimaldi. La princip. quim reditus ad etiam jus com– note de mai'tre Antoine le Vaillant fut dif ~une antiquum, quia tempore decreta– &utù par lui-même, & il expliqua dans lium nullum erat jus pr:rventionis ; nec 1Jne audience falemnelle les motifs de fon Papa concravenitbac concilio Latera- 4vis. Par arrêt du lf.fipumhre 168+ le nenli, de quo in c. i. De concelf. pr:rb. pou;vu par M. le caflùnal de Grimaldi fut cùm ergo hoc lie de jure communi , fa– mazntenu. vorabi!e ell:, & h:rc induira lim!)\iciter & genc:raliter locum habcnc in °quovis D Ans le§. ~16. du même 'omn1entaire, page +6. Dumoulin, pour/'édaircif– fiment du droit a'es cardinaux, propofc une autre queftion qu; a quelque rapport avec la précédtnte. Le patron ay;Jnt négligé de pré– fincer pendant le temps qui lui cfl accordé, la pleine collation revient à /'ordinaire; il demande , /'ordinaire étant cardinal, fi le Pape peut par prévention confirer ce bé11é– fice a.près les fix mois de lti vacance. Pour la dér:ifion de cette quejlion , Dumoulin prouve qu'en ce cas la prévc,ition ne peut avoir lieu , ptirce que le c.irdintil collateur confere en qualité d'ordinaire, Jure pro– prio & ordinario. Aut vero PJpa , vel Jegatus pofi fcme:lre contulic aJhuc \'J– eans , & non valet proprer indulrum , fed liberè poterie ordinarius conferre infra fuum femell:re. Nec obllat quod ill:ud indultum non h•bet locum in fpec· tantibus ad ordinarium jure devoluro, u.t fuprà, num. loi. quia veru:n ell: in mera devolucione & in beneficio quod nullo modo fpeéht ad talem jure pro– prio; fed hic beneficium fpclbt ad hune ordinarium jure proprio , cùm iure (uo primi.tiv?, n,acivo & origin.ali,plus h~: beat )Uns quam patronus , 1mo proprie folus lie verus provifor feu ordinato.r, quia patronatus non el1 oifi qu.rd; ;m fer– vicus, ut no. fupr. num. 61. qui fublacâ rem a net ordinario jus fuum liberum iure proprio, non iure accepro à pJCrono fer– vicurem cantùm habence , & non vcrum gradum jullz & inr?~r:" provifionis, Nec obfiat quod h1beret duo femef– tria, quia jure proprio unum propriu:n fuum utile rantùm habet ; cuius temp11s non incipit currere pendente impedi– menta diél:r fervicuris per tex. in c. quia clivcifitatem, exuà, De concelf. przbend. orJinario locum habente tantùm inlli:u– tionem ferviture patronatûs gravaum. Amplio urrumque caput pr.rdiéè:r inci– dencis qu:rfiionis & decilionis , etiam li beneficia lir.t fub patronatu bico, ouia tune talis ordinJrius h>bet fexde~im mcnfes li.beros contra Papam & omnes legatos, quorum quatuor primi ferviunc patronarni laico, ideo non compuran– tur in femellri liber~ competenti ordi– nario ex concilio Laceranenli , & gene– rali confuetudin~ecclelix 11He il!ud con– ci!ium, de quo in c. l\·1ulca, De concelf. przbeud. M. Louet, d~.'IS fes obft"•ations .fur ce paragraphe de Dumoulin , n'y cft point J~­ 'VOra'1le , il veut établir que cet indult des cardintJ~X nt peut a1/oird'ùpp/ication q11',1ux cas qui y font cotnpris en termes exprès, & qu'on doit préfumer que et n'cfl point l'muntion du Pape d'y comprendre les cas 9ui n'yfant pas expliqués. Epifcopi plus JUris habent in iis beneliciis quz jure proprio ad pacronorum przfencationem conferuut, quàm in iis qu:r i jure de– voluto ob neg:igentiam, auc malam provifionem col!JCorum : primo cafu verè funt ordinarii epifcopi , non tan– tùm ex ipfis fundationum tabulis , fed ex lege diœcefdlll , & juris difpolicio– ne quodammodo domini; alio Vero CofU jure quodJm fpeciali ex Laceranenlis concilii difpo!itione co~fcrunt; fed quid li epifcopus lie c1rdinalis , an utroque c:.(u indulci g1udebir privilegio , & quoad pr:rvencionem Summi Poncificis, & huic re::;ulx derogationem? pende.t ex verbis indulti , an ii cafus in eo ex– primanr.u~; in indultis enim non exprelfa pro om1His habentur, (une enim gratiz, 110.n jufiitia: conceffiones , qu:r à pro– pna V'fhOIUm fignilicationc non 1ecc~ http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-10] Corpus | Histoire de Provence

RkJQdWJsaXNoZXIy NDM3MTc=