Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

l: 3 91' De la ]urifdiêlion Eccléfiajliqut.' 1~91 néanmoins les indults fecrets de la toditum fuit, ut nulla'fit rt/tNJatio in arti– pénicencerie de Rome. culo mortis, atque ideo omnts fa«rdous quojlihet ptzniuntes , à quibufvis ftccaris • AR TIC U LU S. V 11. E T quoniam C:rpiffimè religioli indui– ra, & privilegia o fua fanllitate ob– tinent, vi quorum, abfque epifcopi diœ– cefani licemia , à crimine h:rrefeos ab– folverc pr:rfumunt , & ab aliis Summo Pon1ifici, & epifcopis refervatis, difpen– fationem quoque ab irregularita1ibus au.– dent libi vindicare. Declaramus, quàd pr:rdiéii religioli à talibus calibus abfol– vere non po1erunt , nili indulta epifcopo diœcefano pr:rmonllràrint, caque ep1f– copus tanquam bona , & valida reco· gnoverit ; exceptis tamen indultis fecre– tis pœnitentiari:r Roman:r. Commentarius ad articulum fapâ- mum. Carus aliquos, tam epifcopis, 'quàm Summo Pontifici jure referva1os elfe , thtuit concilium Tridentinum , felf. 14. cap. 7. Quoniam igitur, inquit , 11Jltu.ra & ratio ju.dicii iilud expofcit, ut fantentia in fahditos duntaxat feratur , perfaafum femper in ecclejia Dti fuit , & veriffimum effe fynodus ""' confirmat, nul/ius moTMnti abfo!utionem tam effe debere , quam facer– dos in eum profert , in quem ordinariam , -aUl fahdelegatam non hahet jurifdiâiontm. Magnopere vtri! ad chriftiani populi difci– plin4lm ptrtinere , ftUZitiffemis Patribus IZO.flris tJifum eft , ut atrociora qu"dam, l:I gra11iora crimina , non à quibufois , fid à fammis dunLa:cat fa<trdotihus , ahfolvertn– Jur : unde merità Pontiftcts Maximi , pro faprema potejlate, fiJ,i in ttcltjia uni– ~erfa tradita , caujiu aliqu.as criminum -graviores fuo potuerunt ptcuiiari judicio rt– fervart. Nequt dubitandum eft , quando omnia qu1. à Dto font , ordinata font , quin hoc idem epifcopis omnibus , in faa ,uiqzu diœcefi , in_ 1.dificationtm tamtn , aon in deftrulliontm • liceat • pro ii/i.$ in fahditos traditâ faprli rtliquos inferiorts foctrdotts aulloritatt , pr1.flrtim qu.oad il/a, quihus excommunicationis cenfura an ... r1t1Ca 4. Hanc auttm dtlillorum refer1111· tionem confonum eft divinl. au.Roritati • -•on tantùm in t%ttrna pCJlitia. fld ttiam coram Deo tJÎm Mhere. Vtrumcamtn piè •dmodum • nt hâc ipsd occafiont aliqui1 l'tr~tll , in tadem.t~cltjia Dti, ftf'IPtr "'~ Tome YI. & cenfaris ahfolvtrt poj{unt : t1Ctra qutrn 11.rticulum , Jacerdotes, cùm nihii foj/int i• cafibus refarvatis, id unum pœnitentibu.sptr– faadere nitantur, ut adfoperiorts ~ut /cgitimo.1 judices pro btneficio abfolutionis accedant•. Rerervationem cafuum nonnullorum epifcopis , jam olim agnitam fup~à of– tendimus , dum crimina omnia publiez epiCcopis refervata elfe demonfiravimus : neque grav1orum peccatorum reos con– fuel'ilfe abfolvi, pr:rterquam ab epifco– pis , vel de eorum licentia : pr:rciP.uè ve10 Colemnes pœnitentium reconcdia– tiones, qu:r in milfa fiebant , epifcopis refervabanrnr, ut fuprà notavimus. Quin etiam occulra qu:rdam crimina prop– ter fui gravitatem , epifcopis referva~i veteris moris fuit. De quibus videtur in– telligi concilium Eliberitanum , c. ;1. Àpud preshyurum , fi quis gravi larfa irr ruinarn mortis inciderit, piacuit agere pœ– nitentiam non debert , fid pociù.r apud tpif– copum : cogente tamen infirmitate , ne,·effe tft pre.16yterum comm.unionem pr,.ftart de– bere, 61 diaconum, fi ti jufferit factrdos. Sic fodomia in concilio Londonienli i. fub Pafchali II. declara1ur cafus epifco– po refervatus. Piura eiiam alia , quan– tumvis occulta peccata , plures canones refervata elfe epifcopis docent. lmo C:r· farius Arelatenlis , homiliâ 1. qu:rdarn peccata in corde folùm commiffa enu– merans : Hu, inquit, & ejufmodi com.– mijfa expiari ptnitùs communi él mtdiocri > fci/icet fecretâ fatisfac1ione non pofTunt ; fed gravts caufa , gr11tJiores él acriorts 11 & puhlicas fatisfac1ionts rtquirunt. Reve,– lari eiiam aliquando occulta julfum fuilfc .docent Orige1)es, homilià i. in pfalmurn ;7.Socra1es, lib; 5. cap. 19.Augufiinus, homiliâ ultimâ inter quinquaginta, Prof– per, lib. i. de vita contemplativa, cap. 7. Ambr.olius, fermone exhoriatorio ad pœ– nitentiam, cap. S.&. in pfalmum ;7. Ire· n:rus, lib.1. cap. 9. Enfebius, lib. 6. cap. 8.live9. lib. 7.cap. 6. & alii pafsim. Atve– JO ubi crimina publicè revelabanwr, ad epifcopum venien<\um era1. · . · Origo auterri .· refervationis cafüum Somma Ponüficj;orirur ex variis caulis. 1°. Ex appellatione ad ipfum Summ1m Pontificem , .& confirmatione fent~n­ -ti:r epifcopi infe.riods per ipfum faéq. -Appellati9nes ab exçomm11nica1ione lai.a Tt t t http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence