Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

1347 ~la Jur!(dillion EcclljiajliquJ.. 1'.3+8 ncgabatur,quibus (olemnisepifcopifunc· Balfamon, ( quantumTis apud utr11mque, tio nequaquam erat concelfa , fed tan- non eadem fit leél:io ultimorum verboJ tùm privata abfque folemnitate, idque rum canonis) necellitate, quz non fit confultu epifcopi. Atque ita conciliantur extrema, urgente, etiamli lit periculum Zonaras , & lhlfamon , quorum primus mortis, interrogandns eft epifcopus prz– ex przdiél:o canone, licèt fubdubitanter, fens, an zgrorantem & periclitantem pu· negat presbyteris licere in milfa, fcilicer blico peccato irretitum, ad reconciliatio· folemniter , reconciliare pœnitentem : nem à presbytero velit abfolvi. Si vero alter negat licere confeniones peccatorum vel mors immineat ante refponfionem etiam privatas audire, fcilicet abfque epifcopi, vel abfens fit epifcopus, ut cpifcopi licentia. Canone vero + Aure- refponlio ejus fperari non ponit, debeat lius epifcopus, dixit: Si quifquam in peri- presbyter , quemadmodum habetur in culo fuerù conftitutus, & Je reconciliari concilio Africano, c. 10. & in codice divinis altarihus petierit, fi epifcopus ah- canonum Carthaginenlium, can. +l · apud fins fuerit, dehtt utique preshyter confalere Binium (qui apud citatos auél:ores e!l: epifiopum, & fic periclitanttm ejus pr~- 46. fynodi Carthai:inenlis) ahfinti~ epij: ctpto rtconciliart : quam rem debtmus falu- copi ntctjfitatt cogente, etiatn de peccara hri confi!io corrohorare. .Ah univtrjis epif- damnatum pœnitentem abfolvere. Addit copis ditlum eft : placet quàd Sauititas verà .Balfamon in c. 7. Michaelem, pa· Yeftra necefferià nos inftruere dignata eft. triarcham Conllanrinopolitanum , cen– Ôuo Utique canone etiam periclitantem fui Ife, non concurrentibus iis conditio– abfoluturus presbyter epifcopum confu- nibus , facerdotem abfolventem debere lere ,. ubetur, ut quanta lit epifcopi ad deponi fecundùm canones, qui llatuunt abfo vendum pœnitentem necellitas, of- illos elfe deponendos, qui ultra provin– tendatur. Unde Balfamon: Ex pr.ftnri, ci am aliquid facerdotale exercent, &: inquit, canon< evidenur oftenditur, non li- canonum elfe tranfgrelfores. cert facerdocihus h.uminum confej/ionts au– dirt, & peccata remittere fine epifcopali f_<rmijfione, &c. Quia, addit paulà poil Balfamon , epifcopus ohtintt locum apofto– Ji, & accepit à Deo poteftaum ligandi & falvendi. Idem antea Zonaras docuerat , monach.os quoque, qui hoc, id ell fuo, tem– pore conftj/iones excipiu.nt, niji tpifcopo conctdtntt faciant, ntqut /igandi, ntque falvendi ullam facultatem hahtre. Sacris enim apofto/is ea poteftas à Chrifto data : ln apoftolorum porro locum fammi faurdo– tts fahftituti arque jûffeai jùnt. ReéliRimè vero pr:rdiélus Balfamon infereba1 , fi nec przfenti periculo, pœnitentis re– conciliationem ( quam malè exrremam vocat ) dat facerdos abfque epifco– pali permiffione ; multo magis , nec fani confeilionem eum recipere debere. Dixi exrremam malè nominari eam re– conciliationem, quam presbyteris dene– gari .interpreiatur. Nam ipfe fatetur im– minente morte, etiam abfque interroga– tionc e~ifcopi dandam· elfe reconcilia– tionem a facerdote, fecundùm canbnem '46. fynodi Carthaginenlis, quo presby– teris conceditur , ut impellente neceili– rate, fuinma videlicet & extrema, quan– clo urgct mors , i;iœnitentem liceat re– conciliare & Deo & ecclefiz. Quamo– brem confentiantibuscam Zonora , quàm Idem u/teriùs confinnatJJr, proharurqut pt... nts epifiopos effe deligtre presbyteros ad confcjfionts audiendas. §. +· Alia quzdam iis adjungenda funt, quz à Damafo Papa, & Leone 1. de chore– pifcopis dicuntur, qui bus, ait ille, nort iictt facerdotts conflcrare, nec diaconos aut fubdiaconos, aut virgines, ntc a/tare tri ... gtrt , nec ungtrt, aut Jacrare, ne' tcclefias âtdicare, nec chrifma conficere, ntc chri.f mate haptifatorum frontes Ji gnare , nec pu• hlicè qui<iem in mij{a quemquam pœnicen• tem· rt,onci/iare, nec formatas tpi.flolas mit· tert , nec popu!um henedicere,, nec ante tpif copum in baptijlerio, aut in facrario in ... troirt; ne' pr6.finte ·epifcopo infantcm tin• gere aut fignare, ntc pœnitentcm fine pr•– 'eptione tpiflopi foi reconci/iare, nec to pr6.fmte, nifi'illo jübtntt ,facramentum Co,-.. poris fi Sanguinis Chrijli confic1re, ntc eo 'oram pofito populum docere aut fa!utare , nec pltbtm exltortari : qu.t orr.n/a Jolis p:1n• tificihus deheri , tam ex fuptriorihus " quàm tx a/iis pat,.um conjlitutis, eut facris canonihus tdolli tftis. Et paulà poil : Si– mi/iter éJ dt preshytcris l:.te ha.heantur, ut finejuf[u proprii epifcopi nihil agant, &c. Tria ibi dillinguit fanél:us Damafus epifcopis propria, qu:r nec chorepifco~ Qqqq ij http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence