Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

i 3 '4 I De la Jurif diaion Eccléfia.flique. r l 411 llt vel per (eipros adminillrent omnia , tallat effc accedendum : infirmirare verà vcl per presbyreros à fc deleB:os , certif- urgente , ad facerdores , vel diaconos ; .fiinum cil ex concilia Eliberirano veruf- facerdotes quidem, qui abfolvendo à pec– tiffimo, inferiùs citando; Gregorio Nyf- catis, eorum maculam exrergunr; dia– feno, epitl. canonicâ ad Letoium, lnno· conos verà, qui licèt à peccatis abfol– cencio I. epiU. 1. ad Decentium, cap. 7. verencqueant, duotamen poffunt: unum, Carthaginenli 1. cap. 3. Carchaginenfi J• cenfuras ecclelia!licas relax are, & eccle– cap. 31. infcriùs explicandis, lJamafo, fiallic:r communioni relhruere pœniten" epiU. f· de chorepifcopis, Augufiino, tes; alterum, ubi. non adcll copia con– lib. ro- homiliarum , hom. :i.7. cap. l · feffarii presbyceri • obfervatis quibufdam hom .. 41. & aperciùs ro. cap. l· Agache~li lignis cont~iuonis , po~qua~ ad pcrfec– concilio, cap. 44. Leone magno, ep1ll. tam contrmonem exc1tavennt peccato- 88. ad epiîcopos Germani:r & Galh:r , rem , li tempus adfuerir, & occalio , fa– Hifpalen(i 1. concilie, cap. 7. libro f· cram eucharilham , ( qu:r communionis capitubr. cap. l· lib. 7. cap. J• cap. 18. ecclefiallic:r complementum eil, & per– cap. 143. & in ad~icione Ludovici, cap. feB:io) in eo cafu rribuere poffunt : qui { o. concilio Regiacicino , îub Leone IV. fenfus per verba illa editionis nov~ allati faaco Lingonenli , tic 1. cap. 7. & alibi canonis eruirur: Si quis gravi lapfa in rui– pafsi1n. Quil tamen reis on1nibus au- nam mor:is incideric , piacuit agere pœni– diendis epifcopi non fufficiebanr ; ideo tentiam non dchere fine epijèopi confaltu ; l\l prcsby_reros pœnitenriarios leguntur fad potiiu apud epijcopum agat: cogente ta– conJlituiff\! fub Dccio, qui pœnitenriis men infirmitate, non eft preshyteroram, auc publicispr:rfcribendispr:reifent, qui cùm diaconorum communionem talihus pr<j/are fublari fuilfent, regnanre Theodofio lm- dehere, ni.fi eis jufferù epifcopus. Difcipli– pcratore , & Neélario, p:itriarchi Conf- nz aurem accurara & fevcra obfervatio uminopolir. fedente , demùm reilirutos in eo canone apparet, quàd fecundùm rradit Balfamon in canonem 10;. conci- utramque earum edirionum , epifcopi lii T rullani. , jullio , mandarum , approbario , live in . Ex iis aliqua tantùm feligo, quibus genere , live in fpecie requilira fint , ut patcbir ad epifcopos pertinuiife abfolvere eriam cogente infirmirate, urgente fcili– à peccaris gravioribus. in reconciliatione cet morcis periculo , ::rgroto confulctur' publica. tantùm abell , ut nullâ neceflirare urgen-. Craviorum peccatorurn remittendorum potejlas penès tpifcopos. '§. l · Concilium Eliberitanum, cap. j 1· plurima ad przfemem quzllionem iiluf– trandam valde neceifaria paucis verbis compleB:itur : Si quis gravi lapfa in rui– nam mortis incidtrit .. placuit agtrt pœni– ttntiam non dehtr1 ftnt tpifcopi confaltM; fed potiùs apud epifcopum agat : cogentt ta- 1ntn inftrmitatt non tft prtsbyttrorum , aut tiia,onoru.m 'ommu.niontm calibus pr1.flare dehere, ni.fi eis jufferit epifcopus. In quo canone, fecundùm editio~em· vcrerem mendum effe fufpicor , quàd vcrba illa cum przcedentibus verbis conneélat , quo paélo nullum legitimum fenfum fa– ciunt , ac proinde cum fequentibus con– jungi debent, quemadmodum habetur in :alter a editione nova, quam Garftas Loayfa primus in lucem edidit ; cujus canonis na reltiruti fenfus erit; abfque ne4:effi– -tatis arriculo, ad epifcopos pro obtinen– .iia eççkfiillica co111mllllionc: lapûs dllD- te :rquum patribus concilii vidererur, quàd abfolurio à peccatis , per non ap– probatum presb,yterum tribuererur. Concilium Carchaginenfe nomine (c· cundum, circa tempo ra Celeflini Pap::r, c. ~. Fortunatus tpjjëor1.1.s dixit : fi jubtt San&1itas Veflra ,foggero. N11m memini pr,.. ttrico concilio fu,jflè flatutum, ut chr1fma 'IJtl rtconci/iatio pcrnitentium à presbyteri.s non jiJt, &c. Ah univcrjîs cpifcopis dic– tum efl ,· chrifnzatis co1ife8io, fi puellarum confacratio à prtsbyteris non fiant; ve/ re– conciliart quemquam in publica mijfa .. presbyeero non licere., hoc omnibus p/tJctt. Eli quo canone infert Balfamon fcholiis in eum. canonem malè facere facratos monachos; multà magis aurem fa'cula· res, qui fine epifcopali permiilione, ho– minum confeJliones excipiunr. Ouod co& lirmat Zonaras, quia epifcopis ligandi& folvendi potellas à Chriilo permiffa eil: quod mique reet:î ratiooe infertur, t'ai• rem de pœnitemiis publicis, qui bus ob· nollii in publica miffa reconciliaba_nrur : arque ideo iecODciliatio presbytens de-: http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence