Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

11 -1-s De la Jurifdiaion Eccléfiaflique. 1 i.46 Quz verbs .propolito no~ro aptari po(-. Chriftus Patrem , (J pre;byurorum co!!e– funt ; uc fc1a111us eum qui p::iternum pi- gtum , ut apoftolos, diacono.r revereamini rc:>chi o.ffic_iumeff'e.' .&paternam erg~Cub- ut ex Dû pr<ce!'to miniftranus; fine epif– dit!'s ~1gn!tatem e1 meffe perpenderit, & copo , nemo quicquam faciat eorum qu• ad qu1d e1 exm,le debeat attentJ mente re- ecclefiam faellant : rata euchariftia habea– volverit , duplici ex capice moveri poffe tur il/a qu• fab epifcopo fuerit , 'Ve/ cui ipfe :ad parochia1n frequentlnd.ttn , puti conccj{erit. Ubi comparuerit cpifiopus:. ihi propter chri Ili.mi timentis officium , & & multitudo fit; quemadmodum ubi Ckrif– amici reu filii deferentis ob(equium. Hoc lUS' ibi omnis aftat exercitus cœleftis, 'V<– enim animi ti1nef1tis Deum intiiciutn cil, lut imperatori , poteftati.s domi11ic1, omnif ccclefiam parochialem frequentare , pa- que inul/ee1ualis natur& gubernatori. Non /i– rocho tanquam vice Chril1i conl1ituto cet fine epifcopo baptifare , neque ojf<rre , adhxrere , ut patrem diligere , lit ma- neque facrificium immolart , neque doc/z.,. gilhum revereri , lit divin:. legis inter- celebrare; fed quodcunque illi vifam fuerit preti obedire , ut difpenfatorem mylle- fecund/,,n beneplacitum Dei , ut tucum (J rioru1n Dei venerari. Meam animam , ratum fit, ft1.ciati.1, &c. Pofteriorein verO dicebat Ignatius , epill:. u. ad Polycar- explicat, epil1. ad Magnefianos: Omnes pum, /ihens commutavero cum animahus ad orandum irz eumdem locum convenite: fie corum , qui epifiopo parent , presbyteris u.na communis precatio, una mens , unafpes (:1 diaconi.s ; faxit Deus , ut cum. illis. in charitate & fide incu/pata in Chriflum Je .. mihi portio contingat à Deo. Ide1n ex fum , quo nihil pr1..flantius eft. Omnes 11e!ut animi mei (enfu libenter dixero , meam ad unum a/tare , ad unum lefom-Chriftum animam non invitè n1e commucacu- fummurn.focerdutum Dei ingeniti. Quinatn rum cum animabus eorum , qui Summo funt autem omnes illi qui eumdem in Io• Pontifici, qui epifcopo loci ordinario, cum convcnire jubentur ? Non fimplici– qui parocho fub illis pallori conl1iruto terquidem omncs chrilliani, quodomnes fideliter, & fubmifsè deferviunt. Faxit idem locus non caperet ; fed omnes Deus, ut cum illis mihi à Deo merces qui eumdem habentmyll:am, eumdem fa– reddatur ' per quos JESU Salvatori meo ccrdotem , eumdemque pall:orem & ra– me adhzfurum confido. crificium , quemadmodum interpretacur Tertullianus , qui chrillianz (ut echnici vocabant) faétionis , feu (ut chrilliani appellabant) religionis bona enumenns: De efficacia precum im mijf'a parochia/i. §. JI. Cùm ad Spirirds Sanéti receptio– nem per preces difponendi etfent apol1o– Ji , de hrdem Lucas Ccribit , quod cùm introij{ent Jerofol}rmlm, in cœnaculum af cenderunt uhi manehant Petrus SI Joan– '"' , &c. Aét. 1. Ut Cciremus valere pr:r– ferdm orationes quz fiunt in loco in quo pr.,fident ecclefiz pal1ores. Ouin etiam ol>Cervat , cap. 2. verfu 1. quoè! cùm com– plerentur dies Pentecoflcs , erant omnes pa- 1·iter in eodern loco. Non enim fatis erat notaffe 01nnes unani1nicer oratfe , câde1n n1ente , parique inteniione , nifi etia1n in eodem loco. Vir apollolicus Ignatius pri– mam condicionem orationis explicat va– riis epil1olis , Ced maximè epi!I. ad Smyr– nenfes , ubi ex epiCcopo loquens, qui tune temporis in civitatibus plebi per feipCum providebat, parochorum tam qui in vicinis conlliruti f11nt, quàn1 qllÎ in ci– viutibus pro adminilhatione facramento– rum & facrificii obbtione officio fungun– tur, quo olim epifcopi, ca.1fam agit : Omnu • inquit • epifiopum feî";mini • ut Corpus, illl')UÎC, famus de confcientia re!i– gionis ; (J dijiiplinL unitau, (J fpei fœde– re. Coi'mus ad Deum, qut1Ji manu ftJc1â pre... cationibus tJmbiamus. Rite vis D.:o grata efl. Orationem à corporis unitate com– mendat, quod corpus unum fit, à doc– trinz conformitate, 'difciplin:r cjufdem obfervanti:î , confœdcratioue in eam– dem fpem ; undc jus pacis & nocnen fraternicatis , quz etiam idem auétor of– tendit •' lib. de velandis Virginibus c. 2. Una nohis {,• illis fi des, eadem fpes :1 eade1111 lav<Jcri fdcramenta ; fen1el dixerim , untt ecc!ejia fomus :1 ita noflrum e.ft quodcun– que noftrorum eft. Corpus igitur illud unum , dilciplin~ 11nit:!.te unt1m ell > quia fub uno pr:rceptore , Cub uno prx– fide, probato feniore , fub uno cenfore, qui à communione orationis & conven– tûs & fanéti commercii relegare poOit • qui difciplinam przceptorum inculca– tionibus den(et , cxhortetur , ca!liget , ut ibidem fubditur. Uno verbo , corpus illud congregitio vocat11i & ccdçfia. http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence