Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

' 11 4 f De la ]urifdic7ion Ecc!lfia.fllqut: 11 44 debent , li quictiiis ag3nt, oves fuas aliis datur, qui vice ChrHli migitler conl1i– <lirnittant; & vicifsim p1rochi1ni, fi paro- tuitur , qui canquam pater difcipulos chum Cuum ignorent & epifcopum, al- <liligit, & ab iis diligirur, qui non ran– reri vero crcdant. Quod quidem probJt tùm <locere ' Ced & corripere potel1 : ex verbis Domini, Joann. 10. Bonus paf Auéioricas docendi venerationem prz– cor animam fuam ponit pro ovih1J.s fuis, & bet, paterna ch:?.ritas dileélionem. H.ec - 1•ocat eas nominatlm , & coc,~of1:it ea~ , & tè ~nlbr~fiu~, concione. q~intâ , prc> fa~ agnofcunt eu.m. Item , S1cut novtt me \•ar11s aél:1on1bus : Pr.td1catlo facerdotis Pater, & ego cpofio Patrem, f.J aniniam in plebe, falvandis efl correllio, conteftati" meam pono pro ovibu.s meis. Hinc negligi judicandis. Et ferma ne fexto : Mœreac /j ... curam ecc!eji.t, & cju.s ft,1tum perturbari au- cèt fiLius mei afperica:e firmonis, me ca ... guratur. llli quoque cpifcopi qui tafia Jibi men deleélat ; quia proficere illum incellig<> pr<fumunt, judicio Damali ,videnture.ffeme· per mœrorem. Ait fané/us Apoftolus : Quis retricibu.s Ji1niles, qu.e ftacimutpari1tnt, in- tjl tni1n filiu.s quem non verherat pater ?– fantesfaos aliis nutrici/,us tradunt, utfuas Non enim ofiulatur femper ptiter /ilium • libidines exp/tant, id eft, ut pro fuo tibitu Jed & aliquando caft;gat. Ergo quando caf~ facularihus eu.ris inhient , & quod unicui- tigatur qui diligitur, tune circa eum pietas que fuerit liberiùs agant. Quantùm au- <xercetur. Hzc graphica palloris admo· rem exinde eccleliz damnum accidat ncnris defcriprio , qui , ut pater , clC fubjungic : Pro calibus enim anim& ne- <lileéiione movetur ad corripiendum , & cliguncur , oves pereunt, morhi crefcunt , ex charitate calligac , fine quibus im– /,.refes f; fi·hifnata prodeunt , ecclefi• de.f perfeéèa efl omnis admonitio. Quas duas 1ruu.ntur , facerdotes vitiantur , fJ reliqua p:irtes emine11tiL'is czteris paflores poffi– mala proveniunt. Nec immerico. Nam fi <lent, cùm nec extranei dileéèionem liberum el1 pro libito fibi magithos quz- habeant erga eos pro quorum falutc ani– rcre & doltores , timendum ne qu•rant mam non fpoponderunt ; arque ita nec populi fibi magiftros, pruriences auribus, & tradere animam obligati Cunt, nec auéto• ad fabulas inanes convcrtantur. Ideoque li- ritatem habene , fed tantùm volentes , cut in corporalibus eofdem qui genue- & fpontè accedentes ad Ce recipiunt– runc , natura pro educatione liberorum Porro concione itlâ r. ciratâ , reperio providit; ira & in fpirimalibus divinz fingulare aliquod obfequium populi Mc– providentiz is ordo videtur congruentif· diolanenlis erga Ambrolium , qui prc> fimus , ut iis quibus regcnerandi corn- conditione itlius temporis , ut totius mittirur officium , intlituendi quoque & quidem diœcefis epifcopalem curam ge• alendi munus proprium imponatur. rebat, iu civitatis quodammodo pa· Quare patres Mediolanenfes fuperiùs rochialem exercebat ; quo proinde ad citati , potlquam parochum loco pa- eccleliam conveniente raros abfuitfe rentis fibi elfe debere quem diligant , gratulatur, fed ipfo abfente , ac proinde colant arque obfervent, atferuerunt , presbytero civitarenfi hanc curam ob– hoc libi unumquemque proponere de- eunre, paucos conAuxitfe conquerimr : bere flatuunt , eumdem pro fidelibus Comperi enim , fratrcs, inquit, quod per fibi commiflis apud Deum internun- abfemiam meam ita rari quique ad eccle– tium ac deprecatorem elîe , divinz Le- fiam veniacis , ica pau.ci aJmodum pro– gis interprerem , difpenfatorem myfle- cedatis, quafi me proficifceme mecum pa• riorum Dei , chriilianz vitz & morum ricer venirecis , & quafi cùm neceflicaci– diCciplin"' magiihum : à quo omnes pe- bus ego pertrahor , vus mecum traKertt tant piè reétèque agendi confilium. ipfa necejfitas. Nefcitis quia ttji ego ao H"'c enim in omni lege connexa foe- ecclefia defum , Chriflus ab ecclejia fua • runc. ln antiqua, verbi gratiâ , lege qui eft ubique, non deeft. V.nis, frater. idem qui populo facerdos erat , doéior ad ecclefiam , non invenis ihi epifcopum : quoque cenfebatur , juxca illud 1'fala- fed fi fideliter venis, invenics ibi epifco– chiz 1. Labia facerdotis cuflodiunt fcien- pum epifcoporum , Salvatorem. N,,m Chrif tiam & legem requirttlt t:f ore ejus. Et tianv.s qui tune tantùm procedit ad eccle– qui à Chritlo conl1icuuncur paftores , Jiam , quando epifiopus pr&jér:s eft, notJ pafcendi tam verbo quàm facramentis tam Dei causJ viderur proccJfi.ffe, quàm fimul fufcipi11nt poretlatem. Salurare hominis , nec imple.ffe chrifti.1,,i âm~ntis equidem magil.lerium eft quod ab eo offi<ium • jéd lllTlÏ<i dtf"'!llÙ objeqUJum. http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence