Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

1 ; S 3 _: De la !urifdiélion Ecc!t!jiajlique. 13 S<t– qui nempe redit rub Carolo Calvo, & fcrunmr: Qui vutc conftter.' peccata uc ;,... memoratur i Lupo Ferrarienfi, epill. 81. veniat gratiam, qu.4ratfacerdotemfiitruern 11d Amo.1/onem , arclriepifiopum Lz,gdunen- /igare , & fo!vere; ne cùm negligens ciri:a fam ; de cujus ordinatio11c verba facit fi. e_xtice:ic, neg!igatur ob il~o, qui eum mi– Hinc1narus , Rhemeniis , alloquens Re- fer1cord11er monet , & petit , nt amho in migium, archiepiîcopum Lugdunenfem, foveam cadc11lt, qu."m.flu.ltu.s tvitart noluic. qui plriter interfuit fynodo Sueffionenfi, Heltè glolîa in eum canonem , qu<renti ann. 866. Pontigonenfi , ann. 876. T re- cui fic confaj/io facienda & quali: Facien– cenfi , ann. 878: Ille! inquam , . citatum da , inquit , efl face~d?ti "fi fieri pottjl, canonem ex capnulanbus Caroh , tlt. 1. & fao, fi t<unt!Z fuertt mtra ecc!tfiam , qui De pœnitencibus , cap. ll · exfcripfit, & fciac fa/vert , & ligare. Aliàs enim ex inter fuos !btuit. Gregorius etiam VII. ju:<ca caufa cuicunque <JI facienda, & ttiam anterior Urbano II. in concilia Roma- lai'co , fi urgeac necejficcs , eodem titulo c. no, can. 7. Nu/lus prts/,yter ~ inquit,pa.- J. & c. Placu.it eâdtm diftinlfione, & c. rochianum alteriu.s rtc1"piat , nifi per necef- Que1n pœnitet, diflinflione J. Extra ne– ficatem in hapcifmo 6• in ahfalutione. Et fi ceffitatem icaque quzrendus presbyter quid charitativtfihi 06/acumfuerit, '"con- proprius, qui habeat potellatem ligJndi fenfa illius , cujus parochianus fuerac, ha- & folvendi : quam quidem porellarem hcac ve! reddac. Nota Gregorium VII. eresbyter nullus habet, nifi approbatus fupponere tanquam morem, ut nullus a przpofitis. Vide glolîam in eumdem presbyrer alterius parochianum abfolvat; canonem, verbo qu4rac: Audiamus au– fupponere quoque ut veterem confuetu- ~em verum Augullinum, epill. 168. Quaji, dinem, c.ih/acionts conjeffr.1.riis faét.as in ec- 111quit , ad me pertineat cura propria , ni.Ji clefia, in qua quis confiteri debebat ; pro Hipp,nenjis ecclefi', in aliis enim civita– quibus quidem colligendis lis i mona- tibus tantùm agimus , quoad ecclefiam chis olim ecclefiarum patronis inrentata Dei pertinet , quantùm 1Jt/ ptrmittunt, 11tl fuit , circa tempora Urbani Il. vel Paf- nohis imponunc tarumdtm civitacum epif– chalis II. telle Gaufrido Vindocinenfi , copi fracres, ut confacerdous noflri. Si non ]ibro l· epill. 40.quam !item compofitam licet ex fententia Augullini epifcopo, pollea fuilîe arbirrio , & auéloritate ln- quidquam agere in alterius diœcefis ec– nocentii , conlbr epillolâ ad Fromun- clefia fine licenria proprii epifcopi ; dum , Gaufridi fuccelîorem, pridie !dus certè nemo dicar fine licentia ejufdem januar. ann. 11~6. relatâ à Sirmondo in cuivis presbyrero licere confeffiones au– notis ad epill. citatam Gaufridi. Fun- dire, & abfolvere. damentum eriam quo ipfi nituntur , ca– non fcilicet primus rclatus à Gratiano , a"e pa:niumia. dillinlt. 6. fumptus ex Au– gullino, libro dt vera & falfa pœniuncia, cap. 10. nullius videtur elîe momenti : Primo , quia non en fanéli Augullini , Ut ex eo videre en , quod aulfor , cap. 17. ejufdem referat fententiam Augu!li– ni, ex homilia 41. inter fO· & ab ea dilfentiat.Secundo, quia licè.t elîetfanlti Augullini , non tamen laxam inam elec– rionem confelîarii probarer, aut unicui– que potellatem faceret, etiam ex non approbatis presbyteris , aur de approba– tis in aliena parochia pro fuo eligendi arbitrio ; fed rantùm ex approbatis ali– quem, qui vel ab epifcopo , vel à pa– rocho fufficiente!l' licentiam habeat , accedentes audiendi , vel generalem in roto epifcopatu potenatem ; qualis epif– copus ipfe , vicarius generalis , aut ali– qu1s alius ~xprefsè defiinatus. Nec am– p~ùs probant verba ina, quz ex.cp pro- Necejficas approhationis ad confejjionts au– diendas dtmonjlracur ad tempora ufquc mtndicantiu.m ~ fi flqutntia. §. f.Approbationis neceffitatem llatuit jamdiu Herardus Turonenfis, fub Ca– rola Calvo inter capitula edita, ann. 81S. cap. f9· Preshyuri, inquit , dt occulcis 11ifione epiflopi pœnittTUts reconci/ient : fi• ficuc faprà pr4mijimus , infirmantts ahfal– vanc , & communictnt. Concilium l'la– centinum , fub Urbano II. c. 1. Item , "' nllilu..s presbyter aliquem ad pœnittntiam rtcl"peret , nifi cui proprius epifcopus liane curam commififfec. Ivo, Carnotenfis an• rines , Gualterio refpondens ad relatio– nem fibi faéhm de epifcopo Lemovicen– fi , qui in fynodo agens inrerdixerat om' nibus regularibus clericis & regimen pa– rochiarum , & confeffioncm pœnircn– tium; ubi fe hanc prohibitionem minimè. probafi"e Jignilicavit , utpote aliquo fot~ http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence