Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

1~7~) De la lurifdiélion Ecc!éfiaflique: 118a occafione efl'renis illius licenti:r apud Ad hanc llabiliendam interpretatio– quemlibet conlitendi debilitatum fuerat, nem duo pr:rfertim ollendenda funr. fua lege confirma Ife, & fpeciatim defig- Unum , per proprium facerdotem inrel– naffe propriLJm patlorem, feu porochum, ligi :\ patribus concilii curatum feu pa– f~u ejus fuperiorcm extraordinariè, apud rochum. Alterum, per confcffio~em an– quem confeffio annua fieri deberec fe- nuam incelligi Pafchalem. cundùm antiquum ecclefi:r ufum. Primùm otlenditur pluribus rationi- 10. Concilium incerprccari debemus bus. 1~. Quia lignificacio proprii facer– fecundùm ea qu:r itlo tempore eram in dotis accurata ea effc videtur, ut oppa– tifu probato & recepto in ecclefia. Atqui natur communi. co tempore, quo primùm Mendicancium 2°. Quia li in aliena hic terminus ac– ordines in ecclcfia recepti funt, czteri ciperetur fignificatione, prout opponi– rcgulares viri à confeffionibus audlen- tur alieno, nihil fpeciale concilium de– dis ( nifi ex licencia expreffa epifcopo- terminaret circa confeflionem qu:r fit ex: rum, quz rJriùs concedebatur ) abtli- prrcepto ,& circa confeffiooem qu:r fit ex nebant. Soli autem prcsbyteri f:rcubres devotione. Nam confeffio quz,·is, etiam in ecclefiis cathedralibus vcl parochia- ex devotione, necelforio faciendJ etl fa– libus, quibus eos ad,!ittos effe caminge- ccrdoti qui non lit alicnus. Concilium ret, confeffiones excipicbJnt; ut fupe- autem lingulare quippiam circa confef– riùs docuimus. lmù , nulli communi- fionem qu:r et1 pr:rcepti, videtur de– ter confcffioocs fidelium legitimo exci- terminare, ut generalis illa licentia eli– piebant pr:rter parochos. Nam epifcopi gendi quemlibet confcfiarium ex appro– eoru1nque vicarii gencr:iles aliis negoriis batis ceJîet, cùm ex l'rxcepto confiteri ecclefiafEcis occuinbanrnr. Pœnitencia- aggredimur, & tune ad proprium facer– riusunus aut altererat,ad quem plures con- dotem nobis pr:rpofimm, puti porochum. fugere non poteram, vixque ulli, ni fi qui vel alium de ci us licencia, accedamus. in majorJ crimina refervara lapfi fuerant. 5°. Quia licèt anciquims nomin• fa- Sequitur proinde, concilium non ref- cerdotis epifcopus fingulariter intellige– pexiffe ad quofdam privilegiatos, qui retur, qui fecundi ordinis facerdote ma– poffent, virtute generalis privilcgii, quo- jor : at tempore concilii Lateranenfis & rumlibet confeffiones quovis tempore ante, facerdotis nomine pre.bytcr po, cxcipere ; fed in hoc canone per pro- tiùs intelligi confuevit. Ubi vero de prium facerdotem intellexiffe parochum Papa vel epifcopo cxpreffus fermo en • ordinariu1n, f uorum parochianorum con- no1ninari illis vocabulis confueverunt.. feffarium, & opud eum decrcvilfe annuam Multo minùs proprii facerdotis nomi– confeffionem , qur ell pr:rcepti , fieri ne epifcopus folet intelligi. Nam epif– ciebcre, quam cu1n ofienderimus fupr~, copus J Gr:rcis Mo1•0'' T«T»,, MO•~~·, ;•ftu'i:, circa tempus pafchale fieri folitam fuiffe ;\ Latinis communis pater, communis facer– ex ecclefi:r veteri confuetudine, qu:r ha- dos folet di ci. bet vim legis; fequitur de ejufdem con- 4°. Quia per proprium (acerdotem in fellionis Pafchalis obligatione concilium decreto intelligunt parochum , gloffa intelligendum effe. in cap. pra:dittum, Omnis de rœnùentùs 5°. Pœna quam concilium imponit éJ remiffeonibus, Hugo 16. qu;rtl. 7. §. éJ. iis qui pcr annum confefli non fueri11t, in pra.dillis. Jeannes Monachus, ar-· ut fi mori eos contingat, eccleliafiicà chidiaconus, Burrius & alii canoni!lz. careant (epulturà, vix infligi poterit, apud Jacobum Zochium Ferrarienfcm nifi ejufdcm lit & vivcntium confeffio-. repetitione in capur omnis utri11fquefexU.s,. nes audirc, & mortuorum corpora fe- & alii inferiùs citandi, iino & aliqui pelire. Si enim apud alios confiteantur ex Summis Pontificibus, concilium ita fideles, ab aliis fepeliantur, nefcict is interpretati funr, puti lnnocentius IV. qui corpora mortuorum fepeliet, an ii, l111lla, Ecfi animarurn, defumpta ex co.– cùm in vivis effent, confcflionem eo dice manufcripto , cui titulus etl Chro– :inno pr:rtermiferint. Atqui jus corn- nica Rich.ardi, monachi Cluniacenfis, ex mune tlarnit , ut parochorum cur:r bibliotheca viri clarilf11ni Peravii, fena– corpora defunélorum inhumanda corn- toris Parifienfis, idem in cap. utriufquc mittantur. lgitur & apud . parochos faxûs eodem titulo, Martinus IV. feu V. cunfeffio facienda ·pr:i:Cip11ur. bulla Ad uberes frullus, concilia qua-: Tome VI, 11mmm http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence