Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

1199 De la lurifdiélion Eccl!}iajlique.' ·1 !Cô parœcias popu!us convwiat , 6· miffe, con- fanlti Ludovici cum Henrico III. Anglo– çiani , .. ~, v.;(pt:·is inre1;ir. ~uer:.1 canone1n rum llege c0Jloquiu1n apud Tho:na1n no:i elu.!Jn:, ~ui d:ct:i.c rem tamùm con- Walfingham,monJchum fanél:i Albani in fiiii !1!>11 pra::..cptt !1oc canone inLiicari , E<.luarl{o pri1no, qui q11ocidie tres mitTas q1_:ip~'~ 1,,,.Ù111 concio!lÎ ac vcf~)eris i11te- autlire folcbo.t: cui S. Ludovicus, Fran– re!te n<011'> dtxont df< pr:rcepti, qu:r ta- corum Hcx dixilfe fermr : QuôJ non fim.- 111c11 i.:o ca11one cum J.ULiitio11e 111iif.r l)J- per mi;Jis, fldfl·equ.:ntiùs Jr:rmonibus tffet. rochi~1lis :eq111p.1ra11tltr : verùm f.iliuiitur va,·andum. ltle verù facetJ. Ltrbanitate ref– ini. Nam pr:rcep:u!TI hujufmodi vorbis pondilfe, Se mali< amicum fapiùs videre, 1ignificari, l'. 1.fs ~m [oto hoc concilio ufi- quàm de co loque11ttm, /icèc hona dicentem, tacum: nec cùm lcgem aliquJm !l. .cuunt, audire. Non ta men ideo dico nos ita milfa: aliis verbis Patres utuntur. Neque abfur- facrificio addfc debere, ut à vcrbi divini dum en Ut obligJrÎ quoquc velint fideJes, pr:rdicatione abfiineanntS : neque fim~\i­ Ut concioni Jc v<lperis interftnt, ubi citer res cum re complnnda en. Nam commodè potrunt : quippe cùm totus milfam longè digniorem e!Te nemo dubi– dies dominicns & fetlus fancîificari ju- rat, qu:'un facram concionem , fed ali– beatur ' ac proinde in opera pia & fanlta quando fpeél:anda en in praxi hominis pri– totus, quJntÙm commodè fieri poten, ac va ta neceJliras. Nam cùm divino jure ne– porillimùm preces infumi debeat. Non ta- cetrum fit qu;rdam ad falutem my!leria men pari neceilitace vefp_erarum, v. g. nolfe, ci incerdum ad inlhutlionem ne– audit!o jubetur , qui mitr;r parochialis , ceffJriam accedere magis necelfarium erir, propter rlurimos fmltus , qui ex mitra quàm ad facrificium. Ubi Jutem res ab– parochiJli dccerpuntur, qui non :rquè folurè fpeél:anmr qu;r ciigniora & divi– per vefperamm auditionem communi- niorl funt , mimis dignis , magifque de cantur. l'>tetque ex pr;rdiél:is legiOato- humano labore & indutlria habencibus rem dum plura pr;rcipir, non zquè om- pr;rferuntur. Quare cJn. 10. Aponoio– niJ pr;rcipere, fed qu;r gnviora, dignio- rum fecundùm verfionem Dionyfii exi• ra, & ad falutem magis conducentia, ea gui , & can. 2. Antiocheno, pro ut eum Jlriltiùs velle fieri: quz aucem funtlevio- refcrt Fulgentius Ferrandus in breviatio– ra, minùs digna, & ad falutem minùs ne canonum, can. 168. excommunican– neceffaria, ea non adeo accurarè velle tur qui ad ecclefiam confugium, uc fcrip– obfervari. Quod fpeltat ad concionem , turas audianr , earumque interpretatio– minor quoque oblijptioe!l ut in parochia nes, non autem in oratione pcrfeveranr. audiamr quàm mitfJ; quandoqu1dem po· Adversùs illos fusè declamar Chryfono– ten extra parochiam concionacor non- mus, qui concionantem ipfum audituri nunquam magis idoneus reperiri , quàm magno numero concurrebant , facrifi– in parochia. Ue exhortatione tamen quz cancem pollea paucioribus llipatum re– habetur intrà milfJCum folemnia non Io- linquebant, hom. ;. Dt iruomprehe11Jibil~ quor , quia pars qu:rdam illa en mitrz Dei natura , feu 28. tom. 1. Quod, in• plrochialis : quamvis fi urramque partem quit , genus morbi i!lud fit ? ingenum & compares , dici poJlit quod dicit Petrus penè inauditam hanc populi mul1i1uJinern Cluniacenfis,epi!l. 2. contra Petrobruaia- qu• modo ajfluxit, tantaque cum auencione nos, feu Albigenfes h;rreticos, facr:r li- firmontm audit meum, fapenumeriJ umpore turgi:r infe11fos : Utrum tt magis moveat illo perlwrrtndo requijivi, éJ ta.men nuriquam ad url1niri1ndum ~ éJ nzagis ad amandum ac-- vidtrt potui ; atque ita me vehtmtns cœpit. cendat cju.1 prs.dicata abfcntia , qudm dt- fofpirium, quO' cùm ego difputo vcfltrconflr– monflro.1ii pr1._(enria. Sedfcio,quia non di/fi- vus ,fludiu1n adltihetis & ingcniu1n, a!ttr al• teris quod verum tfl , magis hu1nana corda reru.m impcllit 6• jac1llt , ut zffa p1·opiùs 'novcri pr&fi·:ztihus, quàm ahfentibus rehus, adjie, frcquenttr ad ji1zem ufque diccndi pa– quia ijlis p/crumque non credicur, de illi.1 vel tienciffen1è perfi:i·craturi : cùm auttm ipft. in modico duhitJrt animus non ftnitur. Mo- Chrijlus, co1nmunis magifttr & Dominus ,, 11.ccur igitur m11gis ad pr1.fentem quà1n ad ah- fe1nct infacris myflcriis ojltllforus eft, vac~a. Jcntem ; tno1.'etur magis ad 1 1 ifum, quàm ad defèrtaque ecclcji.:J. rtdditur.Prohfidem homi– audicum Chriflum ; movetur ad admiran- nu1n chrijlio.norum ! quo pac?o iflh11.,· vcniam du1n, .m.ovecur ad amandum: quo amore conflquJntur? Fusè alios Cxfari~s ~~e­ amantz çe,,cratur remijfio pec,·acorum. Cui Jarenfis reprehendi[, quos conc1on1 in.. femcnuot rç1ti _Cluniacenlis conjuni;o t~rclfe pigcrec. Nam h;rc d' ipfo .refert d1fr1p11l11~ http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence