Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

159 3 De la !urifdiélion Eccléjiajlique. 1594 ci•tur, cujus diJPojitiont , & a.Horitau dt ideo ab iis pœnis , fi quis re grayatum c~terO vit" • & converjàtio ejec1i, neperdi- fenferit, al'pellari permittitur ad epifca .. tus pcrpetuO fiat, fi aiiquo 1nodo jàlvari E_Um, qui liberè fu3 auéloritate utatur. poteft, ordintJri de!Jet, atque dccerni. Hzc Tercium, pœnas quz monallic:r abbatis autem pœna ejeélionis erac gravilfona, & pocellaci tribuuntur , elfe increpationes , graviorum criminum.2°. Quodcorreélio aliafque calligationes corporales, à qui– monachorum ad epifcopum pr:rfertim bus appellare ad epifcopum non licel>ir, fpeél:et , fi agatur ordine juris pcr accu- ne quidem monachis exemptis: quamvis fationem , & alias jucis formulas : fi ficut de nimia abl>atis remiffione , atquc vero fecundùm formam correél:ionis fra- indulgentia qucri pocell monachus non tern:r , non fervaco ordine juris per de- exempcus in vifitatione; ica & de nimia nuntiationem , & interrogationem rei , ejus feveritate querimo11i2m inftituere adhil>endo cancùm increpationes , aliaf- eidem monacho non exempta licebic, ex que pœnas, qui bus parentes, & magillri concil. Aquifgranenfi 2. fub Ludovico, erga liberos, & difcipulos fuos utuncur, parce l· can. 1.in fine, &Ticinenfi, c.9. ad abbacem percineat. Qu:r duplex ratio Sieur autem valde propria ell abbati– puniendi optimè dillinguitur à concilia bus monachorum coercitio domellica Lateran. fub Alexandra Ill. cap. 6. feu abfque ordine juris, à qua nempedicun– cap.Reprehtnfibilis, de appellationibus : rur abbates quafi patres , quia inllar pa– fr~finci, inquit, decretojlatuimus, ut nec trum familiâscon!litutifunt ,ita coercitio pr4flJ.ti ( !IÎ/i canonicâ commonitione pr~- n1onachorum per ecclcfiafiicas cenfuras,. mif!J) fafrenfionis, vel excommunicationis & ordine juris fervato maximè propria dl: fententiam proferaru ;,, fùbjtllos, nifi forû epifcopis , qui funt hierarch:r pr:rcipui talisjit culpa, qu~ ipfofuo genere faJPenfio- & ecclefiarum fuarum capita. Hinc nec nis. 1 1 el excomniunicationispœnam inriucat; à pœnis quas abbates paternâ itlâ poteC– necfabjeEli contra difciplinam ecdefiaflicam tatc fuis inferunt monachis , ulla incur– in 11ocem appe/lationis erumpant. Si 11erà ritur infamia ; lieur nec ab iis qui à pa– quifquam pro fa• neceJfit•te cruiiderit appt!- rentibus filiis inferuntur, 1. irwtncio, c. /andum, competens ei t.1dproflquendt.1m ap- ex qµibus caufis infamia irrogatur, & pellationem terminus pr.figatur; intràquem alibi. E contrà vero fic ut illat:r alicui in– ji fortè profiqui neglextrit , tune epifcopus juri:r vindiél:a faél:a i judice reum infamar, /iberè fuâ aullrJrÎt"te utatur. Si au.rem in 1. Non damnat.e, c. ex quib. cauf. i:..fam. q>ocunque negotio aliquis appel/av.rit , & irrogat. ita & cenfur:r lat:r , five ab ab– eo qui appell•tus furrit 11enience ,qui appellat bate , live ab epifcopo reum infamant 11enireneglexerit,fi quid propriam habuerit, cap. Cùm dtfideres, deftntentia excommu.– compettntem i//i recc,mpenfationem faciatex- nicationis , &:- càn. lnfames, 6. qu:ril. l'• ptnfarum , ut hocfaltem timore territus , Ex his portOl colligere ell, abbatum in gravamine alterius non facilè iJU.Îs ap- quatenus abbatcs funt , cocrcitioncm pellet. Pruipuè verà hoc in rt!igiofis 110- purè elfe domellicam ; eifdem vero , lumus obfervari, ne religiofi cùm pro aliquo polleaquam facerdotium cum ordine exceffu fuerint corrig~ndi , contra rtgula- monaflico ecclefia conjunxit , potell:a– rem prûati foi , & capituli difciplinam tem ecclefiallicam acceOilfe ; fed eam appel/are pr.fumant ; fid humiliter, ac longè imperfeél:iorem , tum quod per devoû fafCipi•nt quod pro falute faa fut- appellationem , ex pr:rdiél:is , corrigi rit eifdem injunil•m. Ex hoc capite mulra pollit fencencia abbatis excommuni– ad rem pr:rfentem valde necelîaria de- cantis, vel (ufpendentis : tum quod plu– ducimus. Primùm, duplicem hic potef- rima fi nt in quibus epifcopi opem , con– ratem noran m abbatibus , unam ec- filiumque expofcere debeanr abbares , clefiallicam , alteram vero monallicam, nec ipfi rem peragere pollint. Nam _. & qu:r abbatibus, tJm exemptis , quàm verbi gratià , ad abbatem quem cec!– non exempris , cam presbyteris , qu:im di Ife nunciab.uur , facro ordine pn– non presbyteris potell convenire. Sc- vandum , & in pœnitentiam redigen– cundùm , pœAas quz priori potellati dum per epifcopum judicem , fcribic convenmnr , elfe excommunicationis , Gregorius Venantio , Lunenfi epifcopo, fufl'enfionis ; qu:r pœn:r declaranrur lib. 4. epillol:l r. & haberur cap. Ac– fern de~ere ordinc )~ris fervato; putà, cedens , dillinét. ro. ae_ud Grauanum. Ci1101uca commomuone pr~milfâ : °' Similiter abbatem , f,lui in regimin~ ' <autUI, http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence