Recueil des actes, titres et mémoires concernant les affaires du clergé de France : Tome 6

1 5 07 De la furifJiJion E ccléfiajlique. 1508 pali debet derogari , ex eo quod epifco- & fi. ordinati ah '"tcutiont ordinum fint p_um ad!niferis; multo min~ls fi vocav_e· ipjo ~ure jûfptnfi. Quo~ mique decretum ris , fi mv1taver1s. Non emm potes 1n ponuficaha exercentes m alterius territo– dignirate conllitutum recipere , nifi ho- rio pleétit , cujufmodi eJI monatlerium no_rificè. Un de . cautum anti9uitùs , ut nul_lius diœcefis, quamvis pluribus auc– ep1fcopum m al1enam paroch1am adven- toribus v1deatur nudum ufum pontifica– tantem , epifcopus alterius ecclefiz ho- lium , nifi cum aliquo exercitio facri or– norific~ exciperet , contliturionum apof- dinis conjungacur, non videri hanc pœ– tolicarum, lib. 1. cap. 58.Si epifaopus, ex nam promereri: qua de re obiter tantùm parœcia adveniat , cum epijèopo fadcat , leétorem moneri velim. Idem quoque todem honore ah to acceptus, rogahifqut concilium Trident. felT. 14. de reform. eum, epifcope , ut farmontm haheat apuJ cap. 4. Neminem vifir1ri , puniri , cor– populum docendi cau.sJ : tjl enim hortacio , rigi polTe declarat, nifi ab epifcopo in & monicio hofpicum grata, & mirum in mo- tccl<jia faa refidence. At nec monatlerium Jum uûlijfima. Siquidem nemo propheca , quod nullius en diœccfis , nec ecclelia inquic Dominus , acceptus in pacria faa. monaflerii, epifcopi ecclefia dici potetl: Deinde, epifiope, commicces ei, ut offerat ergo przdiéH aétus jurifdiétionis non euchariftiam : fi verà canquam fapiens prop- polfunt ab epifcopo in diétis monafie– ttr reverentianz erga te .. quo ribi honorem riis .. vel ecclcfiis fieri. Qoamobre1n llt fèrvec , offerre nolu<ric, coge, ut fa!cem be· ab reverentiam dignitatis epifcopalis , nedicat populo. aliafque rationes przdiétas , quid mona- Concilium Carthaginenfe 4. cap. J l • chi etiam monallerii nullius diœcefis ( refertur 7. quzil. 1. c. 38. ) epifcopum epifcopo debe<1nt , otlendimus; it1 quid causi vifitandz ecclefiz alterius epifcopi in iis epifcopi przfumere non debcant , ad eccleli1m venientem , & in gradu faf veritatis tludio duéti, attulimus. Allimi– cipi • {J tam ad verbum faciendum , quàm lantur enim hzc monltleria hominibus ad ob/acionem conflcrandam invitari , ju- qllÎ Jibertini generis cù1n fuerint , digni.. bet. Peregrino epifcopo locum facrificandi tate fuâ libertinz familiz ignominiam dari, flatuit Arelatenfe 1. c. 20. Quanto eluerunt, qui nec ad operas, nec ulla magis monachos gradu inferiores decet fubjeflionis cujufquam , etiam reveren– epifcopum ad fe adventantem , & ipfo- tialis, onere deinceps erga antiquos , qui rum ecclefiam invifentem , in gradu fuo foetant , patronos obfhinguntur. Hzc fufcipere, permittendo, ut habitum fuum, enim epifcopalis , vel quafi epifcopalis ornatumque pontificalem gerat: num de- dignitas , quam hujufmodi monatleria: bent ad verbum quoque faciendum , ac confecuta funt, abb1tem, & monachos facrum peragendum epifcopum invitare , ab omni deinceps onere cximit. & honore przvenire , nullum ei facef- Jam verà fi de monalleriis exemptis , centes negorium ? Scd nec i;:ifi epifcopi fed alicujus diœcefis loquamur : dicimu> munus ullum przfumant in monafleriis epifcopo in iis monalleriis permilfa elfe nullius diœcefis, nifi rogati, & invitati, ea oninia mu nia, quz Clementi na ar– tanquam in fua diœcefi , peragere , ne chiepifêopo , de privilegiis, conceduntur: alieno potiùs videantur rapere , quàm Archiepifcopo , inquit, Clemens V. in obi ata admittere. Nam antiqui canones concilio Viennenfi, per qugvis loca exemp– integrâ nonâ caL1sâ , qu;:rtl.. z. extra ter- ta fu.t provinci.t facienri tranficum, aut ad minos diœcefis officium 11lll11n l'rzfumere ta forfieun declinanti 1 ut cruce.'11 ante fa /i– epifcopis vecant: monafieria at1tem qttz berè portare faciat , bencJicac populo, di.. nt1llius diœcefis funt, fu11c extra cermi- vina offi,ia privatlm, vel puhfi,è ihidtm nos proprios, funtextn fines Jiœcefeos, audi11t, & ~a ctiam in pontificalihus ,,,,... ac proinde in iis nihil epifcopo tentare brcc , & faciat in faa prgfancia , fine pon– licct, nihil proprii officii moliri. Id con· cifi.-alihus ct!ehrari, ( quovis privilegio Jirmac concilium T ridentin11m , feff. 6.. cùntr"rio nonobjlJnte ) facro appro!iante de reform. cap. f. Nu.Ili cpifcopo l:.ctat, eu- conci!io, pr&fcntis conflit11tionis firiè du xi... jufois privilegii pr4ttxtu. , pontificaliJ. in mus conctdtndum. Simili modo 'oncedi1,7us alterius diœcefi exercert, nift de ordina.rii tp1:kopo , ut in lvcis e1fdtm foi, dia·ceJ':s iuci exprejfa lictntia, fi in ptrfonus eidem Fa/fit populo henedicere, audire a'i1·i11a lj._ ordiNJrio fahjefl"s tancilm : fi jècii.s fallunz fi1.:ia, & ta ttiam ctlebrure , & in ji1a pr~­ .fucric, epifcopus ah exercitio pontificalium, flnti" fi•Hr< <tlehrari. Sic <amen quod pr.<·_- http://e-mediatheque.mmsh.univ-aix.fr/ [YM-54-06] Corpus | Histoire de Provence