Guesnay, Jean-Baptiste; Denys, de la Sainte Baume : Provinciae Massiliensis ac reliquae Phocensis annales sive Massilia gentilis et Christian [suivi de] Response a une lettre intitulée : Les sentimens de M. Jean Lannoy, &c. sur le livre que le P. Guesnay Jesuite a fait imprimer à Lyon sous le nom de Pierre Henry, & intitulée : Auctarium historicum de Magdalena Massiliensi advena
A N N V S Jl11 ale NI A S SIL 1 JE .... 0 CHRISTI ~4-8. CO DITJE. II+6. tres, (} trat!tttfls de mille ll1Jnis. Et ho optlsldefde mea miJi ad Gelttjlttm vrbts Romtf? Epif{ljJt'm, Hxc ipfi po[hemo libricaplte,quo licet complurtL excmplariacareant, tJ.n~~n non ex alio a ieétllm dt, Vt [eurit Poffcuinus 111 Apparatu [acro [cd rencra GcnnadiJ eL. ccn:pmh nt Suffndus Scholiafles Pra:fatione ad Gel1nadil1m, & B. ronil1s. An velO G buus librum ad [e miJ1um probarit ) non dcfinitur ~ Baronio , quamql1am ea qux .... 1. capite eiufdcm commentarij vrque ad 'i 2. imeriaccnt non dfe Gennadij no{hi [cd Gcnn dil Correétoli e u[dem nomini <lff.nlS oprimc obf< rUJ.uir cum doébffim. [chola Louanienü. Er quod de Auita Epircopo Vlennen!l & reliquis ~clÎptoribus ql,i pon: ip[um fl ruerunt nihil fcribat, & Gelafium Papam [ub AnaftaiiJ Imper<lroris priml.1l 1 CI 'citcr annum vita f 1llétum Œ dicat, inde fatis euidcl1ter intelligl potc!1: hbrum illum [cripfiffc circa exordia eiufdem 1111– perataris. Ad quxlH011em 110Itram quod propius attinet, tria 'Hi, ncmpe doéhinx Catholic~lEpif copalis muneris & fat aitatis dccora (l hro~antLlr Ac 1. P cl.1gianiCmo infeallffi fuiffe arque apathiam vnà cum Oligenilbs crcc1idifiè,fidem faecre videntur,quod librum Profperi con– tra Collatorem d~tmnct ,Cailianum vero excuCer, quod laudct Faufium in materia de gra~ tia & libero arbitrio, qucm connat non eITe fanum,quod R uffinum, cuius opera inter Apo– cry ha a GcIaGo cenfentur Hlcronymo praJerat & Scueri Dialogum laudet q lemHiero– nymus in cap. 3 (, Ezcchieli<; & pon: euro id m Ge1afius rep 'obant, ql10d fequatur Fua– grium qui Cl edebat apathiam, quem Hieronymus erif.1:. ad Ctdiphonrc:m ~fferit damna– tum ab Epifeopis fuiffe tanquam OrigeniLlam, quod librum Eulogiarum Pe1agij extollcret quem Hieronymus ib 1. contra Pcbglanos tanqmun hxreticuffi rciicit ) cùm ibi dicatur omnes voluntatc propria regi, & pofi'c: elle hominem fine pC,-ccato , & facile: mandata Dei cdl:odire fi velir. Vnde tandem affirmat Baroni'cs ~nn 4- 3 ,. num.l 8. & 3o. & an110 49 0 . num. 41". Cel nadi 'm eiufdem farina: cun CaŒano, vnum ex illis Gallicanis Presbyteris f· IW- de qmb. s PiOfper &. Hilarius eonqodli funt propter emipelagianifmi defenfionem COl L'a AUf-ul1muPl.idemque affirmant POl1tinianus in Prologo operum D.Profpc:ri, & au– tot ccnrurx ad lio.de Ecclefiafticis dogmatibus in tomo 3. operum D .Auguflini, in Appen– dice ir~ prineipio,qui eUam monet came leg~ndum hune librum proptet inferta qu<tdamin <Imbus larLC .... emip 1. giJnifrnus. r ed inG:onuderate omnino cùm totus ille colleétus fic ex ConcillO Arauucano _. & ex epiLlolis Innocentij, Zofimi, CœleLlini, & Augu!1:ini contr1 e1agianos , ex quo t rtur plerifque iniettus fcrupulus & dubitatio an GennadiJ homin~9 Pelagi",ni erre pOllit hoc opus. 2. Impugnatur eodem argnmento eius (anaitas, quod Seml– Pelagianus eum fuerit, vera:ranCbratis qux extra Catholicam fidem nu11a dt, expertem f ifiè fa.tendum fit. ~. Platinam oppugnat Poffeuinus in Apparatll fabro V. AMe/iu! Attgu- flintts cap. 5" quod Genn~dium veecr Epifcopum Maffilicnfem, id enim inql1it nufquam aliàs lcgitur. 1 tem 1 alafridm autor cenhlrx ad librl1m de Ecc1diJ.!1:. dogmat. cap. 2. o. de diuinis nomini. Tritemius,& ipfe Gennadius i.n extremo capite de viris illu!1:ribus, Presby– terum [c nominat. E!!(), inquit, GtnnadÙH .MafJtlitt PrNbyJer. Reliqui autem decipi porue– runt ilmilirudine 110mi 1is Gennacilj, qui fuit Fpifcopus Con!1:antinopolitanus , cuius me:– minit Gennadil1s Presbyter, lIb. de viris lllufir. cap. 9 o. J Verum u in hoc,maior dl: adhibenda fides diuini oracl114 tefiimoniis,vt renera e!1:,Îl gu- lantur omnes aduerfarij de1ation s vnico Hadriani Papx filfFragio. 15 enim epiLl.3. ad Ca– rolum Regem Francorum) in qua Pontifex quatUor libros Carolinos, vt appellant, hoc e!1: Carolo Magno 1111nCllpatos, & ab Iconomachis aduerfus Nica:nam Synodum collfarcinéL– (OS erudite refellit, de GennaJio nolho perhonorifice loquirur, teLlemque producit in eux caufx p!~udium pro veneratione corporum &re1iqui.arum [anétarum. Domino excellentiŒlTIo filio noftroqae fpirituali COlTIpatri Carolo Regi Francorum & Longobardorum ac Patricio Ron1anOrl1m Hadrianus Papa. 4 Dominus ac Redemptor, qni prouido {uo conGlio auétor dt, digmltus eft de cœlis e 1inu Patris defcendere, &c. 711-m tnfra ad rem de qua ambiflitur. SanéftjVmorum PonttfiCflffl hlte oblata ft~t IeJlimonia~ $d eft ImBi Gennadtj Mtiflttienfts Epifiopi, qualiur venerand4 f lnt (orpora & re"qtlU Sjf1)ûorum CAp. 4-0. vbi ait Sanéfoyu11l corpora & prjfciplle Beatarum reliqllilU IlC Ji Chrtjli membra Jincer!/!tme honoranda, & BajiliCtu eomm l10mine IlppeUatlUve!lIti IOCA diuino ,~ltui mancipatil ajftc~1J p#rtjJimo & dellotione jdelifima adul11dM'. Si qUJ ~ contra han~(è»te» 1111m vemt) nin çhrlIhanus (redalfir fèd EtmomiA1111S. Hoec ex ipfo Gennadio Hadrianus ex,e:rpt a e-Médiathèque | Histoire Provence | YF_038 (3)
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDM3MTc=